Abbé Pierre Paris

Abbé Pierre Paris
Abbé Pierre Paris (1928-2016)

Le samedi 13 août 2016, en l’Eglise d’Ahaxe ont été célébrées les obsèques de l’abbé Pierre Paris que s’appelle appelait « Betti ». Une quinzaine de prêtres entouraient les trois prêtres de la Paroisse les abbés Cornu, Amestoy Beñat et Etcheverry Jean Pierre.
L’abbé qui s’était retiré dans la maison de retraite de Ispoure « Fondation Luro » avait demandé que ses obsèques soient célébrées en l’Eglise de Ahaxe où il avait exercé son ministère de prêtre jusqu’à ce que un accident de santé l’oblige à se retirer dans sa maison natale de St Michel, St Michel où son corps repose dans le caveau familial. Ses désirs ont été respectés.
Voici quelques passages de l’homélie prononcée en Basque, cette langue que l’abbé maniait avec aisance et ferveur. L’abbé aimait faire chanter le cantique des Béatitudes « Dohatsu » d’où le choix de l’évangile : St Matthieu 5, 1-12 les Béatitudes prononcées sur la montagne :
Jesusek hitz horiek kridatzen ditu mendi gainean. Mendia : Bettiren sort etxea ez ote da mendi gainean ? mendirat igaiteko behar da kar eta indar, ahantziz bideko izerdia…Jesusen segitzeko gure bizian, behar dugu beti aitzina behatu, berdin hartuz gure aintzinekoan bide xendrak.
Eiheraleko kaskoa utzi eta huna Pierre Paris, Uztaritzeko mendixka batean surveillant eta gero économe, hogoi urtez…Gazte girenek behar gintuen zonbait urte han iragan, ikusiz zertarat Jainkoak deitzen gaituen, familiak utziz zonbait hilabetez, orhoitzen gira ikusten ginuela Paris apeza otoitzean ari : orduko otoitz liburuak latinez gazteak latina ezin ikasiz ari zirelarik. Etxetik urrun han egon behar, Paris apezak diru zaina izanez, behar zituen ainitz gazte, professur eta langile ase, artatu…Paris apezak maite zuen kirola, eta hola gorputza eta izpirituaren handitzaile agertu da..Orai zeruko mendi gainean, ukan dezala Jainkoaren partez Jesus piztuak emaiten duen salbamendua, bere izaite osoan, gorputz eta arima. Hori da gure esperantza eta gure otoitza.
L’abbé a connu la montagne, sa maison est sur le chemin de St Jacques. Devenu prêtre il a vécu 20 ans sur la colline de Ustaritz où est situé le petit séminaire où l’abbé a été surveillant d’études, avec une autorité naturelle et économe, tout en étant passionné de sport…

Bigarren gauza, aipatzen ahal duguna, Ahatzeko, Duzunaritzeko eta auzo herrietako apez lana. Hunat etorri zelarik Latinaren ondotik euskaraz otoitzak, kantuak egin behar ziren. Bertze apezekin betan, egin du lan, otoitz. Bazakien eta erakutsi du Jesus dela bakarrik dohatsu, zinez bihotzez pobre, umil, baketiar, zuzentasun gose eta beste…Eta ebanjelioak aipatzen dituela memento berean, orai eta gero…Heiena da zeruetako erreinua…orai danik…Ukanen dute kontsolamendu, Jainkoaren seme deituak izanen dira…Apez lana egin du…erakutsiz ukan Jainko dohainen emaile eta hedatzaile dela apeza…
Jainkoak eman dohatsutasuna eman du, sakramenduak zelebratuz…Orduko maneran, jender hurbil izanez, berdin aste guziz eukariztia zelebratuz, hemen, edo Bazkazaneko, Alcietako kapera miresgarrietan…Lehengo otoitz lekuak ez dira bakarrik bisitatu behar, han egin diren otoitzak eta sakramenduak behar dira erreberritu, Jesus dohatsuaren dizipulu beti barnago izaiteko. Eskerrak Jainkoari Paris apezaren ganik ukan sakramenduendago…ez ahantz bataioko agintzak, ez bazter amodio kontsekratuak ezkontzako sakramenduaz, ez debalde utz urrikiaren sakramendua, barkamenduaren iturria. Horiek denak eskaini ditu Betti apezak…
Orai sakramenduetan ukana, pekoz peko aurki dezala, Jainko urrikaltsua…Hori da gure esperantza eta gure otoitza.
32 ans de présence dans la paroisse de Ahaxe, Bussunaritz puis dans la nouvelle paroisse Iratiko Salbatore, St Sauveur d’Iraty…

Eta azkenik ebangelioko mendiak oroitarazten dauku denak beilari girela. Santiago bidean da Bettiren sort etxea, handik ainitz beilari pasatzen dira. Betti bazituen esku adretak ez sekulan lotsa etxeko lanetan adret agertzeko beti gelak eta tokiak apaintzeko, edertzeko…
Azkenean bere gorputza higatu da goizegi gure iduriko. Eta gure apeza Fondation Luro etxean sartu da…beti umilko agertuz…ixiltasunean eta etxerat ibiliz igandetan, artatzaile onez inguraturik, astelehenetako mezetan parte hartuz, erien sakramendua ukanez, beldurrik gabe, apezkuaren eskutik joan den ekainean, eta gero parropiako apezetarik…zeruko mendi gainerat heldu da ortzegun eguerdi irian, Domingo Eyherabide apez zenaren ehortzketak hasteko ponduan zirelarik. Ez du gehiago apezen biltzarretan parte hartuko, ez ditu apez lagunak arabarekin sort etxerat gomitatuko. Parte har dezala zeruko mendiako Jesusek preparatu apairuan, bera ere gomitatua izan bedi, Jesus piztuaren Izpirituaz garbiturik eta apaindurik. Hori da gure esperantza eta gure otoitza.
Ce prêtre nous quitte le jour des obsèques de l’abbé Eyhérabide prêtre qui a terminé son ministère actif dans la même paroisse. Ces 6 dernières années, dans ce doyenné de Garazi Baïgorry, nous avons célébré 15 obsèques de prêtres. L’abbé nous indique le chemin de la montagne de la rencontre définitive du Christ…Suivons le même chemin de foi, d’espérance, d’amour. Au revoir, chers prêtres…

  • Partager :